مشتاق روزگار رهایی نشسته ام

من خسته و ملول ولی هم چنان بهار

امید بر گذشتن دی ها ببسته ام

با قلب پر ز درد و دلی خونی و غمین

من عهد غیر عشق بر کس نبسته ام

دارم بسی شکایت از این کهنه سرنوشت

حالا که برگ خشک نهالی شکسته ام

افسوس کز گذشت زمان و عبور عمر

من خالی از محبت و سرشار غصه ام

تنها پر از امید به فردا نشسته ام

اکنون که از تمام جهان دل گسسته ام !!!!